Anatomia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego

W badaniu mikroanatomicznym zarówno  anatomia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, jak i podgrzebieniowego składają się z pięciu warstw.


Jest to o tyle interesujące, że może dojść i często dochodzi do uszkodzenia / rozwarstwienia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego. Mimo to, dalej pełni on swoją funkcję (centrowania głowy kości ramiennej w panewce podczas odwiedzenia/zgięcia ręki) i bark, mimo bólu, działa normalnie. Jak dobrze się przyjrzycie, pomiędzy "acromion" a "humerus" jest dość mało miejsca dla ścięgna "supraspinatus", a jeszcze jak dojdzie do opuchnięcia kaletki "bursa", gdyż dzieje się często to o wytarcie / naderwanie / rozwarstwienie ścięgna "supraspinatus" nie trzeba się jakoś szczególnie starać.

Anatomia ścięgna mięśnia podgrzebieniowego

 

Najbardziej powierzchowna warstwa zbudowana jest z włókien więzadła kruczo-ramiennego. Anatomia warstwy drugiej i trzeciej to grube struktury ścięgniste, gdyż warstwa czwarta to luźna tkanka łączna więzadła kruczo-ramiennego głębokiego. Warstwa piąta to torebka stawowa barku.


Źródło: ncbi.

Pomiędzy czwartą a piątą warstwą ciągnie się pas tkanki włóknistej. Od więzadła kruczo-ramiennego przez ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego po stronie stawowej. Do dolnej granicy ścięgna mięśnia podgrzebieniowego.

Źródło: pubmed.

Ścięgna mięśni rotatorów zlewają się z torebką ramienną i więzadłami: kruczo-ramiennym oraz obrąbkowo-ramiennym. Przeplatanie ścięgien stożkowa rotatorów z tkankami więzadłowymi i torebkowymi stawu ramiennego wyklucza możliwość prawdziwie izolowanego badania poszczególnych struktur.

Źródło: pubmed.

Zdjęcie: Iriarte, I., Pedret, C., Balius Matas, R. i Cerezal, L. (2021). Ultradźwięki układu mięśniowo-szkieletowego: eksploracja anatomiczna i patologia.

O dziedziczności uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego przeczytasz tutaj.

O bólu pleców przeczytasz tutaj.